Jezus powiedział do Nikodema: «Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony. Kto wierzy w Niego, nie podlega potępieniu; a kto nie wierzy, już został potępiony, bo nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego» [J 3, 16-18].
Stawienie się w obecności Bożej: uświadom sobie, że stajesz przed Panem, że będziesz z Nim rozmawiał i słuchał tego, co On ma Ci do powiedzenia. Otwórz się na działanie Ducha Świętego. Proś, aby On pomógł Ci przeżyć to spotkanie jak najowocniej; w możliwie największym otwarciu się na Słowo Boże.
Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: proś Boga, Pana naszego, aby wszystkie Twoje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu (św. Ignacy Loyola, ĆD nr 46).
Prośba o owoc tej modlitwy: proś o łaskę życia tajemnicą Trójcy Świętej, czyli Tajemnicą Miłości.
Obraz do modlitwy: wyobraź sobie późną noc, Jezusa, Nikodema i siebie. Dzisiejsza perykopa to fragment nocnej rozmowy Jezusa z Nikodemem. Spróbuj zaangażować swoją wyobraźnię tak, aby znaleźć się właśnie w tej sytuacji.
„Tak Bóg umiłował świat…”
Bóg kocha swoje stworzenie, kochał je przed grzechem pierworodnym i po nim. Kocha je także dziś. Bóg kocha Ciebie, którego utkał w łonie Twojej mamy, którego zaplanował przed założeniem świata, byłeś w sercu Boga od zawsze.
W pośpiechu i pędzie życia, w trudnych doświadczeniach, w niepokojach,
w zawirowaniach codzienności, ta fundamentalna prawda o miłości Bożej, może ginąć nam z oczu (stąd przypomnienie).
A tymczasem ważne jest, aby wracać do tego, co jest fundamentem, aby ożywiać i odkrywać działanie Boga, który ciągle kocha człowieka. I kocha nie abstrakcyjnie, ale bardzo, bardzo konkretnie.
Może to dzisiejsze spotkania jest właśnie po to, abyś zatrzymał się na tej podstawowej prawdzie – jesteś ukochany przez Boga; oraz, żebyś postarał się tę miłość Bożą objawiającą się w konkretach życia zobaczyć. Spróbuj ogarnąć dobro, które było Twoim udziałem w tygodniu, który się skończył, ponazywaj je konkretnie. To jest właśnie wyraz tego, że Bóg umiłował świat i Ciebie.
Syn jest Darem Ojca dla Ciebie. Ojciec chce i działa „na korzyść” ludzi, jest po ich stronie. Bóg jest po Twojej stronie! Pragnie dla Ciebie życia w pełni, tzn. życia szczęśliwego, zbudowanego na relacji pomiędzy Nim a Tobą, oraz Tobą i innymi ludźmi.
Źródłem każdego prawdziwego daru, jest miłość wolna od egoizmu, wyrachowania, liczenia. Jeśli się kogoś rzeczywiście i naprawdę kocha, to chce się mu ofiarować to, co ma się najlepsze, najpiękniejsze i najbardziej wartościowe. A ten, kto jest obdarowany chce ten dar przyjąć i go zachować.
Pomyśl o tym… o istocie daru. Czy jako obdarowany jesteś otwarty na Dar Miłości Ojca do Ciebie? Czy jesteś otwarty na dar Eucharystii, bo przecież w Niej najpełniej objawia się stała Obecność Jezusa między nami? Czy rzeczywiście żyjesz duchem Świąt Paschalnych w Twojej codzienności, poważnie traktując Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie Jezusa? Jak to się wyraża w Twojej codzienności?
Dzisiejsza niedziela jest Niedzielą Trójcy Świętej.
Co właściwie świętujemy, nad jaką rzeczywistością ostatecznie się pochylamy? Teologia mówi, że Duch Święty jest Miłością pomiędzy Ojcem i Synem, Miłością tak wielką, że również jest Osobą. I to jest właśnie Trójca Święta.
Czy zatem nie powinno być to święto relacji? Tej relacji pomiędzy Tobą a Bogiem. Czy to nie jest dobry dzień na zadbanie, aby tej Relacji poświęcić więcej uwagi i więcej czasu?
Skoro świętujemy i przyglądamy się Najdoskonalszej Osobowej Relacji Miłości – Trójcy Świętej, która ma znajdować odzwierciedlenie w naszej codzienności, to może warto szczególną uwagę zwrócić na relacje w rodzinie i we wspólnocie
w której żyjesz? Może praktycznym wymiarem tego świętowania, będzie odłożenie do szafki telefonów wszystkich członków rodziny (albo wspólnoty) i spędzenie czasu ze sobą, na kawie, herbacie, spacerze, planszówkach? Świętujmy i dbajmy dziś
o relacje!
Zachęcam Cię, na zakończenie tej modlitwy, do szczerej rozmowy z Panem, do oddania Mu tego wszystkiego, co udało Ci się dzięki Jego łasce zobaczyć, w czasie tej modlitwy. Zwróć uwagę, aby ta rozmowa miała związek z Twoimi refleksjami na medytacji. Pomyśl także o tym, co ta modlitwa zmieni w Twoim życiu?
Warto wciąż przypominać sobie, że spotkania z Jezusem na modlitwie mają prowadzić do realnych zmian w naszym życiu, do nawrócenia. Pomyśl, w jaki sposób w tym nowym tygodniu troszczyć się i dbać o relacje z Bogiem, ale też o relacje
z ludźmi.
Swoje spotkanie z Panem zakończ modlitwą „Ojcze nasz ...”.
Zachęcam Cię także, abyś zanotował chociaż kilka myśli z tej modlitwy, niech pozostanie po niej jakiś materialny ślad, niech te notatki stanowią Twój duchowy dzienniczek. Tak, abyś mógł wrócić do tego, co stało się Twoim doświadczeniem w spotkaniach z Jezusem.Pustelnia Złotego Lasu zlokalizowana jest 3 km na wschód od miejscowości gminnej Rytwiany, w powiecie staszowskim (woj. świętokrzyskie). Rytwiany leżą w ciągu drogi wojewódzkiej 764 w odległości ok. 5 km od Staszowa i 14 km od Połańca.