Rocznica poświęcenia Bazyliki Laterańskiej
 

Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus przybył do Jerozolimy. W świątyni zastał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas, sporządziwszy sobie bicz ze sznurów, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Zabierzcie to stąd i z domu mego Ojca nie róbcie targowiska!» Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: «Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie». W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzy dni wzniosę ją na nowo». Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?» On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus. (J 2, 13-22)

Stawienie się w obecności Bożej: uświadom sobie, że stajesz przed Panem, że będziesz z Nim rozmawiał i słuchał tego, co On ma Ci do powiedzenia. Otwórz się na działanie Ducha Świętego. Proś, aby On pomógł Ci przeżyć to spotkanie jak najowocniej, w możliwie największym otwarciu się na Słowo Boże.

Modlitwa przygotowawcza zwyczajna: proś Boga, Pana naszego, aby wszystkie Twoje zamiary, decyzje i czyny były skierowane w sposób czysty do służby i chwały Jego Boskiego Majestatu (św. Ignacy Loyola, ĆD nr 46).

Prośba o owoc tej modlitwy: poprośmy o to, abyśmy całkowicie należeli do Ojca, aby nasze wnętrze, było miejscem świętym, przestrzenią spotkań z Bogiem.

Obraz do modlitwy: razem z Jezusem wejdź do świątyni Jerozolimskiej, zobacz dzisiejszą scenę, spróbuj usłyszeć głos Jezusa, hałas kupujących i sprzedających, odgłosy zwierząt, cały ten zgiełk, w którym niknie świętość.

1. Prawdziwa celebracja.

Jezus idzie do Jerozolimy, celebrować święto Paschy, największe żydowskie święto, kiedy wspomina się uratowanie Izraela. Zastaje natomiast w świątyni hałas, kupców, handlową wymianę, robienie interesów, czyli takie rzeczywistości, które niewiele mają wspólnego ze świętowaniem, z szacunkiem dla miejsca świętego. Dla chrześcijanina Eucharystia jest momentem wchodzenia w doświadczenie „bycia uratowanym” przez ofiarę Jezusa, jest celebracją największych tajemnic naszej wiary? Jak wygląda Twoje przygotowanie do Niej, Twoje uczestnictwo, Twoje dziękczynienie? Pomyśl o prostych rzeczach – o czasie, który przeznaczasz na tą celebrację, o stroju, o nastawieniu do tego Wydarzenia? Czy to jest rzeczywiście centralne Spotkanie dla Ciebie, w ciągu dnia, czy tygodnia? Pomyśl także o tym, jak Ty przeżywasz inne momenty świąteczne w Twoim życiu, te dotyczące Twojej osoby, czy innych bliskich… jak świętujesz (świętujecie), jaki to ma wymiar – czy Jezus jest w tym Obecny, zapraszany? Czy to są momenty szczególnej bliskości, radości, serdeczności – tak z Bogiem, ale także z ludźmi…?

2. Jesteście świątynią.

A może warto dzisiejsze Słowo czytać przez pryzmat tego, o czym mówi św. Paweł: „Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest świętą, a wy nią jesteście.” (1 Kor, 3, 16-17)

Pomyśl, że to Ty, Twoje serce i Twoje ciało jest tą świątynią, do której dziś chce wejść Pan Jezus. Co On w Tobie zastanie? Jakie jest Twoje wnętrze, czym jest wypełnione? Spróbuj Panu pokazać te zakamarki, których się wstydzisz, których nie chciałbyś Mu otwierać. Może to dzisiejsze spotkanie jest zaproszeniem do tego, aby Jezus mógł wejść tam, gdzie Go jeszcze nigdy nie wpuszczałeś?

Zachęcam, na zakończenie modlitwy, do szczerej rozmowy z Panem Jezusem, do oddania Mu tego wszystkiego, co udało Ci się dzięki Jego łasce zobaczyć, w czasie tej modlitwy. Zwróć uwagę, aby ta rozmowa miała związek z Twoimi refleksjami na medytacji. Pomyśl także o tym, co ta modlitwa zmieni w Twoim życiu? Warto wciąż przypominać sobie, że spotkania z Jezusem na modlitwie mają prowadzić do realnych zmian w życiu, do nawrócenia. Zastanów się nad tym, jaki konkret z tej modlitwy zabierzesz do swojego życia. Może zwrócisz szczególną uwagę na swoje przeżycie Eucharystii w tym tygodniu, na przygotowanie do Niej, na Jej celebrację.

Swoje spotkanie z Panem możesz zakończyć modlitwą „Ojcze nasz”.

Zachęcam Cię także, abyś zanotował chociaż kilka myśli z tej modlitwy, niech pozostanie po niej jakiś materialny ślad, niech te notatki stanowią Twój duchowy dzienniczek. Tak, abyś mógł wrócić do tego, co stało się Twoim doświadczeniem w spotkaniach z Jezusem.