Wypocznijcie nieco

CHCIWE DŁONIE
31/01/2021
ks. dr Lucjan Bielas – UP JPII
07/02/2021

Wypocznijcie nieco

Stale słyszymy w nauczaniu kościelnym rzeczy wzniosłe i dostojne o Bożym zbawieniu, godności ludzkiej, konieczności nawrócenia, miłości i sprawiedliwości. Może nam to czasem sugerować, że Bóg daleki jest od tego wszystkiego, co przyziemne, a co wypełnia nasze zwykłe życie i co jakoby niegodne jest, by miało mieć jakieś odniesie- nie do Istoty Najwyższej.

Ale nasz Bóg nie jest taki. Dla Niego ważny jest każdy człowiek, z wszystkimi naszymi zwykłymi sprawami. Widać to wyraźnie kiedy, słyszymy skierowane przez Jezusa do spracowanych posługą ewangelizacyjną Apostołów – ale przecież i do nas – polecenie: „wypocznijcie nieco”. Jezus Chrystus, jako Dobry Pasterz, uczy nas roztropnego życia, także tego doczesnego, które oby byłoby uporządkowane. W którym ma być miejsce na to wszystko, co człowiekowi jest potrzebne: na pracę i na odpoczynek, na rozrywkę i na modlitwę, na chwile samotnego wyciszenia i na towarzyskie kontakty. Gdyby w realizacji któregokolwiek z tych ważnych elementów zatracono właściwe poczucie proporcji, całość zacznie się chwiać i kuleć. W życiu ludzkim wszystko musi mieć więc swój czas i swoje miejsce.

Tego nas uczy nasz Pan i Nauczyciel zatroskany o człowieka i kształtujący go w perspektywie wewnętrznej jedności. Prawda, że zatroskany jest On o naszą wieczność, ale ta przecież rozpoczyna się w doczesności, której porządkowanie też jest wyznaniem wiary. Życie ludzkie musi być poukładane, bo w przeciwnym wypadku nie odnajdziemy w nim ani Boga, ani drugiego człowieka, ani siebie. Odpoczynek również wpisany jest w to dzieło całego naszego życia.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *